Pierwsze badanie noworodka
Tuż po urodzeniu lekarz, w idealnym przypadku pediatra, bada nowo narodzone dziecko. Słucha tonów jego serca i osłuchuje płuca, sprawdza zabarwienie skóry, napięcie mięśni i odruchy wrodzone. To pierwsze badanie nazywa się testem Apgar. który opiera się na systemie punktów. W większości przypadków, gdy wszystko jest w najlepszym porządku, dziecko otrzymuje 8-10 punktów. Przy wartości Apgar 5-7 stan dziecka jest niezbyt dobry, a przy wartości 0-4 istnieje stan "silnej depresji" określany zamartwicą, przy której lekarz musi przedsięwziąć odpowiednie środki. Po 10 minutach test jest powtarzany i wówczas może być wszystko normalnie; dziecko mogło mieć tylko trudności w dostosowaniu się do życia poza organizmem matki. Aby lepiej ocenić aktualny stan dziecka, pobierana jest próbka krwi z tętnicy pępowinowej lub pięty dziecka. Krew poddawana jest analizie chemicznej, dzięki czemu lekarz ma dane służące do oceny stanu noworodka np.: określenie pH krwi - ocenia stopień niedoboru tlenu w organizmie dziecka; określenie poziomu cukru we krwi - pozwala ocenić, czy mamy do czynienia z hyper- czy hypoglikemią. Podczas badania lekarz zwraca uwagę także na widoczne gołym okiem wady rozwojowe i uszkodzenia okołoporodowe. Poprzez oglądanie i badanie dotykiem jamy ustnej sprawdza się na przykład, czy istnieje rozszczep podniebienia, przez włożenie sondy do przełyku i żołądka sprawdzana jest drożność i wykluczane wady przełyku.