Specyfika okresu noworodkowego
Przez przecięcie pępowiny w organizmie noworodka zachodzą istotne zmiany, dokonujące się we wszystkich układach. Pierwsze siedem dni to okres przy-stosowania do samodzielnego życia pozałonowego. Okres noworodkowy charakteryzują specyficzne cechy ze względu na niepełną dojrzałość funkcji organizmu. Gdy masz dziecko obok siebie w pokoju, na pewno zauważysz następujące cechy wyglądu i zachowania: Głowa jest dość duża w stosunku do ciała. Gdy wysokość głowy u dorosłych wynosi '/8 całego ciała, u dziecka ośmioletniego '/6, u noworodka jest to '/4. Głowa wykazuje często deformacje powstałe przy przechodzeniu przez kanał rodny. Może ona wyglądać przez pewien czas na bardzo krzywą, ale te zniekształcenia mijają całkowicie. Kości czaszki są miękkie i nie zrośnięte jeszcze ze sobą, aby głowa mogła dopasować się do ciśnień w kanale rodnym podczas porodu. Pomiędzy szwami czaszki przebiega z przodu, w kierunku czoła, szeroka przestrzeń między kośćmi, tak zwane ciemiączko przednie. Zamyka się ono najpóźniej w 2 roku życia. Przerwa między kośćmi chroniona jest przez mocne powłoki skórne i czasem można na nich zaobserwować pulsowanie. Zdarza się, że dzieci mają obrzęknięte głowy (obrzęk porodowy patrz str. 314). Obrzęk głowy powstaje poprzez ucisk matczynej miednicy podczas długotrwałego porodu, występuje także podczas porodu przy użyciu próżniociągu położniczego, w wyniku ssącego działania metalowej części zakładanej na główkę noworodka. Obrzęk ten mija po pewnym czasie.