Zdrowy noworodek
Gdy dziecko opuściło już łono matki, drogi oddechowe oczyszcza się za pomocą ssaka, ze śluzu i resztek wód płodowych. Dziecko samodzielnie po raz pierwszy nabiera powietrza i głośno przy tym krzyczy. W jego ciele rozprężają się pęcherzyki płucne, które podczas pobytu w łonie matki nie spełniały żadnej funkcji. Gdy przecinana jest pępowina, przestawia się układ krwionośny. Dostosowanie się do warunków pozalonowych jest dla organizmu dziecka ogromnym wysiłkiem. Jest to krytyczna faza w życiu każdego człowieka, ponieważ nie zawsze zmiany te odbywają się bez zakłóceń. Dlatego lekarz bada noworodka zaraz po urodzeniu. Po pierwszym zapoznaniu się z rodzicami dziecko jest ważone i mierzone przez położną. Większość noworodków waży pomiędzy 2800 i 4000 g (dziewczynki przeciętnie 3300 g, chłopcy 3400 g), i ma długość 48-54 cm (dziewczynki przeciętnie 50 cm, chłopcy 51 cm ). Wymiary przy urodzeniu uzależnione są głównie od budowy matki. Są poza tym dziedzicznie uwarunkowane, mniej uzależnione od odżywiania się podczas ciąży. Duże, silne kobiety rodzą najczęściej także większe i cięższe dzieci; małe i delikatne matki mają lżejsze dzieci. Oznakami fizycznej dojrzałości są: normalna waga urodzeniowa, przeciętna długość ciała, obwód główki około 35 cm. Dojrzały noworodek ma dobrze rozwiniętą podściółkę tłuszczową pod różowawą skórą, pokrytą tylko resztkami mazi płodowej (vernix caseosa) i meszkiem płodowym (lanugo). Paznokcie na palcach nóg i rąk osiągają opuszki lub wystają poza nie. U chłopców można wyczuć jądra w worku mosznowym, u dziewczynek wargi sromowe mniejsze są przykrte wargami sromowymi większymi. Dziecko umie głośno krzyczeć, machać nóżkami i dobrze ssać. Położna myje dziecko w ciepłej wodzie i oczyszcza jego skórę. Pępowina przykrywana jest sterylnym opatrunkiem, a dziecko otrzymuje mocną opaskę z nazwiskiem, aby wykluczyć pomyłkę.